30.12.08

Neen aan de bloedvergieten op Gaza!

De nieuwe bloedvergieten in Gaza leiden tot een groot aantal Palestijnse slachtoffers. Om de politieke crisis in Israël naar de achtergrond te verdrijven, moesten honderden Palestijnen het leven laten. In De Morgen stond vandaag een zoals steeds goed onderbouwd opiniestuk van Robert Fisk, de specialist inzake het Midden Oosten van de krant The Independent. Hieronder enkele uittreksels:

"We zijn het bloedvergieten in het Midden-Oosten zo gewoon geraakt dat het ons niets meer doet, op voorwaarde dat we de Israëli's niet beledigen. Het is niet duidelijk hoeveel van de doden in Gaza burgers zijn, maar het antwoord van de regering-Bush, om het nog niet te hebben over de slappe reactie van Gordon Brown, bevestigt voor de Arabieren nog eens wat ze al decennialang weten: hoe ze ook tegen hun vijanden strijden, het Westen zal altijd de kant van Israël kiezen. Zoals gewoonlijk was het bloedbad de schuld van de Arabieren, die zoals we allemaal weten alleen geweld begrijpen.
Sinds 1948 hebben we van de Israëli's alleen maar dit soort nonsens gehoord, net zoals de Arabische nationalisten en daarna Arabische islamisten met hun eigen leugens leurden: dat de zionistische 'dodenwagen' omver zal worden gegooid, dat heel Jeruzalem zal worden 'bevrijd'. Altijd hebben de heren Bush senior, Clinton, Bush junior, Blair of Brown beide partijen opgeroepen om zich te 'beheersen', alsof zowel de Palestijnen als de Israëli's F-18's en Merkavatanks en veldartillerie hebben. De zelf in elkaar geknutselde raketten van Hamas hebben in acht jaar twintig Israëli's gedood, maar een blitzoffensief van één dag waarbij driehonderd Palestijnen door Israëlische vliegtuigen om het leven komen is gewone kost.
(...)

Zondagavond was de verhouding 296 dode Palestijnen tegenover één dode Israëli. In 2006 waren dat tien Libanese doden tegenover één dode Israëli. Dit weekend beleefden we de meest inflatoire dodenverhouding sinds - de oorlog in het Midden-Oosten van 1973? De Zesdaagse Oorlog van 1967? De Suezoorlog van 1956? De Onafhankelijkheidsoorlog van 1948? Het is obsceen, een gruwelijk spel. Dat gaf Ehud Barak, de Israëlische minister van Defensie, onbewust toe toen hij dit weekend met Fox TV sprak. "Het is onze bedoeling de regels van het spel totaal om te gooien", zei Barak.

Precies. Maar de regels van het spel veranderen helemaal niet. Dit is een verdere verglijding van de Arabisch-Israëlische dodenverhoudingen, een procentuele verschuiving die nog verschrikkelijker is dan de tuimelende aandelen van Wall Street, maar die in de VS weinig interesse losweekt. De VS die, laten we dat niet vergeten, de F-18's en de Hellfireraketten maakten die Israël volgens de regering-Bush maar met mate mag gebruiken.

Nogal wat doden van de afgelopen dagen schijnen Hamasleden te zijn, maar wat zou dat moeten oplossen? Zal Hamas nu zeggen: 'Waw, deze blitz is verschrikkelijk. We doen er beter aan de staat Israël te erkennen, de Palestijnse Autoriteit te respecteren, een nieuw Amerikaans 'vredesproces' in het Midden-Oosten te steunen, onze wapens neer te leggen en te bidden dat we gevangengenomen worden en voor onbepaalde tijd opgesloten worden.' Is het dat wat Hamas volgens de Israëli's, de Amerikanen en Gordon Brown zal doen?

Ja, laten we denken aan het cynisme van Hamas, het cynisme van alle gewapende islamitische groeperingen. Hun nood aan moslimmartelaars is even cruciaal voor hen als de nood van Israël om ze te creëren. De les die Israël denkt bij te brengen - onderwerp jullie of we zullen jullie verpletteren - is niet de les die Hamas aan het leren is. Hamas heeft nood aan geweld om de onderdrukking van de Palestijnen in de verf te zetten en hangt af van Israël om dat geweld te leveren. Een paar raketten richting Israël en Israël doet wat het verwacht wordt te doen. (...)

Ja, Israël heeft recht op veiligheid. Maar een bloedbad zal daar niet voor zorgen. Sinds 1948 hebben luchtaanvallen Israël nooit beschermd. Israël heeft Libanon sinds 1975 duizenden keren gebombardeerd en geen enkele aanval heeft het terrorisme 'geëlimineerd'. Wat was dus de reactie? De Israëli's dreigen met grondaanvallen. Hamas wacht op een nieuwe krachtmeting. Onze westerse politici steken hun hoofd in het zand. En ergens in het oosten - in een grot, een kelder, een berg - lacht een welbekende man met een tulband in zijn vuistje.
Dit weekend beleefden we de meest inflatoire dodenverhouding sinds - de oorlog in het Midden-Oosten van 1973? De Zesdaagse Oorlog van 1967? De Suezoorlog van 1956? De Onafhankelijkheidsoorlog van 1948?

Geen opmerkingen: