4.12.08

Bush “betreurt” foute informatie over massavernietigingswapens

Enkele jaren na de rest van de wereld moet nu ook de Amerikaanse president Bush op het einde van zijn ambtstermijn toegeven dat de informatie over het bestaan van massavernietigingswapens foutief was. Het doet wat denken aan de excuses van het Vaticaan voor de Kruistochten. Ook daar werd de realiteit enige jaren achterop gelopen.

Bush deed een interview met de Amerikaanse televisiezender ABC waarin hij stelde dat er foutieve informatie was over het bestaan van massavernietigingswapens in Irak. Het was al langer geweten dat dit argument enkel als excuus werd gebruikt voor de Amerikaanse inval in Irak. Moesten er wel massavernietigingswapens geweest zijn in Irak, dan hadden Bush en co wellicht twee keer nagedacht vooraleer ze aan die invasie en bezetting begonnen.

Nu moet Bush toegeven dat er foutieve informatie was over de massavernietigingswapens en dat hij niet voorbereid was op de oorlog. Dat lijkt twijfelachtig in die zin dat het eerste het beste excuus werd aangegrepen om reeds bestaande plannen om Irak binnen te vallen effectief uit te voeren. In de neo-conservatieve kringen rond Bush circuleerde dat plan al lange tijd. Nu beweert Bush dat de inval in Irak “onverwacht” kwam, ook voor hem. Miljoenen mensen weten wel beter, zij namen een maand voor de effectieve inval in Irak deel aan massale anti-oorlogsbetogingen. Dat werd wellicht de grootste internationale actiedag ooit. Voor de betogers van 15 februari 2003 kwam de invasie blijkbaar niet zo onverwachts als voor president Bush zelf.

Nu probeert Bush de redenen voor de oorlog af te wentelen op foutieve informatie van de inlichtingendiensten. Op de vraag of er met andere informatie geen oorlog zou geweest zijn, antwoordde hij: “Het is moeilijk om te speculeren.” De bankiers zullen het daar niet mee eens zijn, maar in deze context komt dat nogal ongeloofwaardig over. Iedere reden was goed om Irak binnen te vallen in een oorlog om olie en prestige die niets te maken had met massavernietigingswapens. Indien dergelijke wapens het voornaamste argument zouden zijn, waarom richtte Bush zich dan niet tegen pakweg Pakistan waar op dat ogenblik een militaire dictator (Musharraf) aan de macht was die beschikte over kernwapens en bovendien tot in 2001 openlijke steun gaf aan het Taliban-regime in Afghanistan?

Bush probeert de verantwoordelijkheid voor de oorlog in Irak van zich af te schuiven, maar slaagt daar niet in. Op zich is het natuurlijk wel veelzeggend dat hij zich verplicht voelt om die verantwoordelijkheid naar anderen door te schuiven. Dat is niet meer of minder dan een indirecte erkenning van het falen van de Amerikaanse “oorlog tegen het terrorisme”.

Geen opmerkingen: