23.5.07

Revolte bij De Post, afdankingen bij Opel, 3,3 euro per uur bij Quick,... Kies voor een andere politiek!

Door Bart Vandersteene, lijsttrekker CAP Oost-Vlaanderen

In het centrum van Gent werd bij het schrijven van dit artikel de post reeds een week niet meer uitgereikt. De Gentse postbodes staken tegen de invoering van de volgende fase van Georoute waarmee de sociale functie van de postbode nog verder wordt uitgehold.

Het opdrijven van de flexibiliteit bij De Post zorgt ervoor dat iedere seconde moet renderen. Sociaal rendement heeft geen effect op de winstcijfers en is bijgevolg overbodig. Dat zagen we eerder reeds met de beslissing om 275 postkantoren te sluiten.

De steun voor de postbodes is opvallend. Toen de lokale zender enkele Gentenaars naar een reactie vroeg, weerklonk er respect voor de postmannen en postvrouwen. Het opdrijven van de flexibiliteit heeft immers grenzen en velen beseffen maar al te goed waarover het gaat. Overal wordt de werkdruk stelselmatig opgedreven, de citroen wordt verder uitgeperst zodat de managers en aandeelhouders met de resultaten kunnen gaan lopen.

Het sociale klimaat was de afgelopen weken gespannen. Na de golf van spontane acties bij onder meer de NMBS en Biac, waren er stakingsaanzeggingen in de Social Profit, in de papiersector, bij De Post, acties bij Opel,... op een bepaald ogenblik lagen 3 van de 4 overblijvende auto-assemblagefabrieken in dit land plat door stakingsacties.

De traditionele partijen doen er alles aan om een escalatie van acties te vermijden. SP.a probeert ons wijs te maken dat alles goed gaat. “Ja, we zijn goed bezig”, klinkt het op haar affiches. Bij de patroonsfederatie VBO werd wellicht instemmend geknikt. Voor de meerderheid van de bevolking is de regering echter niet goed bezig. Hen staat enkel achteruitgang te wachten.
Recent was er de bekendmaking van het schandaal dat schoonmakers bij fastfoodketen Quick moesten werken aan 3,3 euro per uur nadat ze de eerste twee weken gratis hadden gewerkt. Dit soort “McJobs” is niet langer uitzonderlijk. De slechte lonen of het tijdelijke en flexibele karakter van hun jobs, zijn voor velen nog de enige zekerheden qua tewerkstelling.

Niet alleen illegale schoonmakers worden uitgebuit. Steeds meer vaste jobs verdwijnen om plaats te maken voor tijdelijke en flexibele jobs. De sterke toename van interims en dienstencheques wordt overigens massaal gesubsidieerd door de gemeenschap.

We hebben geen keuze. Als we tegen de logica van achteruitgang voor de werkenden, jongeren en gepensioneerden willen ingaan, dan zal het nodig zijn om ons te verzetten. Er is nood aan verzet tegen een samenleving waar de rijken cadeaus krijgen omdat de gewone man en vrouw harder en langer werken. Dat verzet heeft een politieke stem nodig en daartoe is de ontwikkeling van het Comité voor een Andere Politiek (CAP) essentieel.

In de komende jaren kan CAP uitgroeien tot de spreekbuis van iedereen die de niet akkoord gaat met de neoliberale logica. De verkiezingen van 10 juni zijn slechts een eerste stap. Daarna komt de echte test: de omvorming van CAP tot een echte partij en een partijwerking van resolute deelname aan actie en arbeidersstrijd.

Geen opmerkingen: