26.3.07

Voorbereiding van de protesten tegen de G8-top. Er is nood aan meer ruchtbaarheid en druk vanuit de vakbonden

René Henze uit Rostock (vertaald door Davido Pensuloj)

Begin juni worden de Duitse stad Rostock en omgeving omgetoverd tot een versterkte vesting. Binnen deze vesting zullen 18.000 politieagenten de “hoge gasten” van de top zelf en de pers ‘beschermen’. Aan de ‘andere kant’ zullen een honderdduizendtal betogers dagenlang actie voeren.

Bij de voorbereidingen van het protest binnen de verschillende bewegingen in Duitsland, maar ook in Rostock zelf, wordt veel gesproken over de demonstratie van 2 juni, over het organiseren van een protestkamp en over de blokkade.

Dit is een goede en ook noodzakelijke ontwikkeling, maar deze discussies worden vooral intern gevoerd tussen niet-gouvernementele organisaties (NGO’s), ATTAC, linkse groeperingen (waaronder vele studentenbewegingen),... Er is veel te weinig actie ondernomen om vakbonden, werklozen en jongeren bij het verzet te betrekken. Het zijn echter net deze groepen die het meest onder de genadeloze globale concurrentie en de neoliberale politiek zullen lijden. Wie goed luistert in de fabrieken, in de werkloosheidscentra en op de scholen, hoort dat de mensen ontevreden zijn over Merkel en Bush en over ‘de gehele politiek’. Dit uit zich onvoldoende in de antiglobalistische beweging.

Het geheim van Seattle 1999 en Genua 2001

In november 1999 vergaderde de Wereldhandelsorganisatie (WTO) in Seattle. In de straten protesteerden studenten, NGO’ers, milieuactivisten en Indiase boeren. Daarvoor reeds waren tienduizenden arbeiders, met daaronder een groot contingent van staalarbeiders, erin geslaagd een blokkade op te werpen die nagenoeg ‘perfect’ bleek te zijn. De in totaal 50.000 demonstranten zorgden ervoor dat het begin van het congres urenlang werd vertraagd.
Bij de protestbeweging tegen de G8-top in Genua op 21 juli 2001 kwamen ongeveer 300.000 mensen op straat. Een groot gedeelte van de demonstranten waren vakbondsactivisten, werklozen en studenten. Zij zorgden ervoor dat het een massaal? protest werd. Van doorslaggevend belang was dat de algemene vakbonden (COBAS), de metaalvakbond FIOM en de Partij Rifondazione Comunista (die een zeer aanzienlijke basis heeft onder de arbeiders en werklozen) structureel meehielpen met het organiseren van de protesten en daarvoor ook hun achterban massaal mobiliseerden.

Een degelijke en brede mobilisatie is nog ver weg in Duitsland en in Rostock. Het tegenovergestelde is waar: het voorstel van Peter Deutschland, de DGB-voorzitter in Mecklenburg-Vorpommern, om de DGB en de afzonderlijke vakbonden te laten oproepen voor de betoging tegen de G8-top, werd afgewezen door de leiding van de DGB.

Demonstreren, blokkeren en staken

Om de G8-top schipbreuk te laten lijden – maar ook om de kans op politiecharges te verkleinen – zullen de betoging van 2 juni (zelfs al is ze massaal) en de blokkades van de toegangswegen naar Heiligendamm niet zoveel uithalen. Maar wanneer de volledige regio door een algemene staking wordt lamgelegd dan wordt niet alleen de logistiek van de G8-top zelf volledig ontregeld, maar wordt er ook een scherp signaal gegeven aan de vertegenwoordigers uit de politiek en economie dat wij niet alles stilzwijgend zullen accepteren.

Precies deze discussie wordt gevoerd door de leden van de SAV (met inbegrip van ons gemeenteraadslid Christine Lehnert) en Widerstand International! in Rostock met verschillende bedrijfs- en personeelsraden, met vakbondsbestuurders en met middenstanders in de stad om zo tot een algemene staking onder scholieren te komen.

De eerste stappen in deze richting zijn het aangaan van de discussie op scholen, op universiteiten en in bedrijven en tegelijkertijd het stimuleren van activisme en het oprichten van stadsdeelvergaderingen. Het is noodzakelijk om bij de landelijke mobilisatie tegen de G8-top, het verband duidelijk te maken tussen de politiek van de 8 machtigste staatshoofden en regeringsleiders en de sociale kaalslag in Duitsland.

Het is aan de vakbonden en hun vertegenwoordigers in de bedrijven om de protestacties aan het personeel bekend te maken en ze ook actief te ondersteunen. Maar ook de parlementsfractie van de Linke.PDS zou eens haar slagtanden mogen laten zien. Het is onvoldoende met louter woorden de beweging van 2 juni te ondersteunen. Ze zouden actief in het parlement en in (bijvoorbeeld) praatprogramma’s de mensen moeten oproepen mee te werken aan de protestacties tegen de G8-top. Tegelijkertijd moeten ze hun leden en electoraat mobiliseren.
Het gemeentebestuur van Rostock, de Landsraad van Bad Doberan en de nationale regering denken op dit ogenblik dat in juni 2007 de zaken zullen verlopen zoals ze altijd al verliepen, dat de werknemers normaal aan het werk zullen gaan, dat het openbaar vervoer rijdt, dat het stadsbestuur normaal functioneert, dat schepen gebouwd zullen worden en dat scholieren braaf naar school zullen gaan.

Wij zijn echter vastberaden ons ongenoegen duidelijk te laten voelen!

Geen opmerkingen: